‘Het coronavirus golft de wereld over. Je weet niet waar en wanneer het zal toeslaan. Wat er in India gebeurde hebben we ook meegemaakt in Ethiopië. Het grootste deel van het team was ziek. Onze landendirecteur was ontredderd. Hoe konden de programma’s blijven draaien, hoe moest het verder? Dat komt dan echt binnen. Je beseft: zo heftig kan het dus zijn’, vertelt Leo Visser, algemeen directeur bij Dorcas.

Leo was samen met Anki van Bruggen (manager fondsenwerving bij Red een kind) te gast in de derde aflevering van Dorcas op de koffie. Ze spraken over de impact van corona op het werk in de landen waar we werken en over de gezamenlijke noodhulpcampagne tegen corona.

Paniek
‘Hoewel corona al anderhalf jaar de wereld beheerst, besloten we om als Christelijk Noodhulpcluster alsnog een campagne te starten. De directe aanleiding was de situatie in India. We kregen telefoontjes van huilende medewerkers uit het land. Iedereen kende wel mensen die besmet waren. Ook jonge mensen werden ziek. Er was geen plek meer in het ziekenhuis. Mensen gingen rondbellen voor een bed en een beademingsapparaat. De paniek sloeg toe’, legt Anki uit.

Overlijden medewerker
Leo herkent die paniek bij de medewerkers. Ook enkele lokale teams van Dorcas zijn hard geraakt door het virus. ‘Al vrij snel na het uitbreken van het coronavirus vorig jaar, werd ons team in Syrië getroffen. Josef, een wat oudere medewerker, werd ziek en was binnen een paar dagen overleden. Ik had hem net een paar maanden daarvoor nog ontmoet in Aleppo. Zijn overlijden kwam hard aan bij mij – het werd hierdoor persoonlijk.’

(Tekst loopt door onder de video)

Minder inkomsten
In de beginfase van het coronavirus was er nog veel onduidelijk over de gevolgen. Het virus leek ver weg, maar kwam steeds dichterbij. Toen het ook in Nederland uitbrak waren de gevolgen voor Dorcas direct merkbaar. Leo: ’Wij werken in onze winkels veel met vrijwilligers die al wat ouder zijn. Vooral deze groep wordt ernstig ziek van het virus. We moesten de winkels daarom sluiten. Dat had natuurlijk een dramatisch effect op onze inkomsten.’

Groepsbijeenkomsten
Red een kind heeft 2 winkels in Nederland en voor hen was de impact van de winkelsluiting een stuk minder. Het virus bemoeilijkte vooral het werken in de projectlanden. ‘Onze programma’s bestaan veel uit groepsbijeenkomsten. Zo hebben we zelfhulpgroepen en krijgen onze sponsorkinderen onderwijs op scholen. Dat kon allemaal niet meer. We moesten onze programma’s ineens omvormen.’

Ook de programma’s van Dorcas moesten in veel landen aangepast worden. Het was voor de lokale teams van groot belang om de programma’s zoveel mogelijk aan de gang te houden. ‘De medewerkers waren supergemotiveerd om door te gaan. Er werden nieuwe programma’s gemaakt. Er is veel online gegaan. Ook in landen waar dat helemaal nog niet gebruikelijk was.’

Geen geld geen eten
Beide organisaties waren erg bezorgd over wat er zou gebeuren in de landen waar zij werken als daar het virus echt zou uitbreken. Anki: ‘Er werden in veel landen direct strenge maatregelen genomen om een uitbraak te voorkomen. Mensen kwamen thuis te zitten. Hier in Nederland gingen we hamsteren en hadden we een inkomen. Daar kon dat niet. Geen inkomsten betekende ook geen eten.’

Hoewel veel landen in Oost-Europa, het Midden-Oosten en Afrika gespaard zijn gebleven voor een enorme uitbraak van het virus is de impact wel enorm. Door het verlies van inkomsten en de strenge maatregelen worden juist de meest kwetsbaren – zoals kinderen, ouderen, mensen in armoede en zieken – het hardst geraakt. Het Christelijk Noodhulpcluster is daarom juist voor deze mensen in actie gekomen.

Indrukwekkend
Het eerste overleg over de campagne was voor Anki heel bijzonder. ‘We wisselden allemaal verhalen uit over dingen die we gehoord hadden. Daarna zei iemand: laten we eerst maar gaan bidden. Het was zo indrukwekkend. Dat had ik nog niet eerder meegemaakt.’

De behoefte om verhalen te delen en de impact daarvan herkent Leo. Elke woensdagmorgen komen  de landendirecteuren van Dorcas online samen en worden ervaringen gedeeld. Gelukkig is er altijd hoop. ‘Een christen heeft altijd hoop. Tegelijkertijd moet je de zwaarte van het probleem als het zo’n land treft niet onderschatten.’ Anki vult dat aan: ‘Uiteindelijk heeft God de wereld in zijn hand. Wij doen wat we moeten doen en uiteindelijk komt het goed.’

‘De situatie hier is erg zorgwekkend en chaotisch.’ Dat zijn de woorden van Ebenezer Thomas, directeur van Word and Deed India. Het gaat al weken niet goed in India. De besmettingen lopen op en de ziekenhuizen puilen uit. Te zieke mensen lopen het risico niet verzorgd te worden. Langzaam maar zeker komt de noodhulp voor India op gang.

India zit midden in de tweede coronagolf. Waar de eerste golf, afgelopen zomer, nog redelijk mild verliep, slaat die nu in alle hevigheid toe. Ebenezer vertelt over de angst die voelbaar is onder de bevolking: ‘Er overlijden ook jonge mensen. Het is echt een chaotische situatie. Mensen zijn bang en komen hun huis bijna niet uit. In de ziekenhuizen is er een groot tekort aan zuurstof, ze kunnen de vraag niet aan.’

Kiezen tussen patiënten
De algemene ziekenhuizen in India zijn normaal gesproken al niet te vergelijken met de ziekenhuizen in Nederland, maar dat verschil is in deze crisistijd nog groter geworden. Artsen zijn voortdurend genoodzaakt om te kiezen welke patiënt de meeste kans heeft om te overleven. ‘Ben je te ziek en verwachten de artsen dat je komt te overlijden? Dan moeten ze kiezen voor een patiënt met een grotere overlevingskans’, aldus Ebenezer.

India kent ook privéklinieken waar je terechtkunt als je eigen geld meebrengt. Ook daar is de situatie nijpend. Zuurstof voor een coronapatiënt kost daar  zo’n 500 euro per dag. Dat zijn bedragen die de gemiddelde Indiër niet kan betalen.

Land in ontwikkeling
Ebenezer omschrijft India als ‘een land in ontwikkeling’. Dat is een van de redenen waarom er in veel Indiase staten geen volledige lockdown is zoals we die in Nederland hadden. ‘Onze economie kan het gewoonweg niet aan als we het hele land platleggen. Onze staat heeft nu een avondklok vanaf 8 uur ’s avonds. Ook zijn de scholen dicht. In onze buurstaat zijn de maatregelen strikter: daar mogen ze alleen de straat op tussen 6 uur ’s ochtends en 12 uur ’s middags. De rest van de tijd blijft iedereen binnen.’

Word and Deed India is een partner van de Nederlandse christelijke hulporganisatie Woord en Daad. Samen met Woord en Daad, ZOA, EO Metterdaad, Tearfund en Red een Kind komt Dorcas in actie voor mensen die direct én indirect lijden door het coronavirus.

• Steun deze gezamenlijke actie en geef nu!

Waarover gaat deze actie en waarom juist nu?

Het Christelijk Noodhulpcluster komt in actie omdat de coronacrisis op dit moment uit de hand loopt, met name in Nepal en India. We zien hoe het coronavirus hard om zich heen grijpt en daar maken wij ons grote zorgen over.

Waar komt mijn donatie terecht?

Van het totaalbedrag dat het Christelijk Noodhulpcluster verzamelt, gaat een deel naar noodhulp in India en Nepal. Een ander deel is bestemd voor coronapreventie en -bestrijding binnen de bestaande projecten in alle landen waar de leden van het Christelijk Noodhulpcluster werken.

Wie of wat is het Christelijk Noodhulpcluster?

Het Christelijk Noodhulpcluster is een samenwerking tussen Dorcas, EO Metterdaad, Red een Kind, Tearfund, Woord en Daad en ZOA. We bundelen onze krachten, zodat we elkaar in noodsituaties kunnen versterken, aanvullen en samen werken aan dezelfde missie: hoop bieden aan mensen in nood.

Helpt het Christelijk Noodhulpcluster ook niet-christenen?

Natuurlijk! We maken geen onderscheid tussen mensen. Onze christelijke geloofsovertuiging betekent vooral dat wij willen omzien naar onze naasten in nood om aan hen te laten zien dat God van alle mensen houdt – ongeacht afkomst of geloof.

Doet het Christelijk Noodhulpcluster mee aan de actie van Giro 555?

Nee, de leden van het Christelijk Noodhulpcluster zijn geen lid van Giro 555.

Wat doet het Christelijk Noodhulpcluster anders dan Giro 555?

Giro 555 zamelt geld in voor het mogelijk maken van vaccinaties in kwetsbare landen en voor medische noodhulp aan coronaslachtoffers. Onze noodhulp is hier aanvullend op. Wij richten ons met name op voorlichting, preventie en steun.

Waarom richten jullie je niet op vaccineren als oplossing?

Vaccineren behoort niet tot onze mogelijkheden en expertise om op dat terrein actie te ondernemen. Wij richten ons op de mensen die het meest kwetsbaar zijn en ondersteunen hen met het hierboven genoemde.

Niet alle leden van het Christelijk Noodhulpcluster werken in Nepal en India, hoe zit dat?

3 van de 6 organisaties die lid zijn van het Christelijk Noodhulpcluster werken in India en/of Nepal. Een deel van het ingezamelde totaalbedrag gaat via deze 3 organisaties naar noodhulp in India en Nepal. Het overige deel is bestemd voor coronapreventie en -bestrijding binnen de bestaande projecten in alle landen waar de leden van het Christelijk Noodhulpcluster werken.

Wat kan ik naast doneren nog meer doen?

Bidden! Bid dat het aantal besmettingen met het coronavirus zal afnemen. Bid voor de bevolking van India en omliggende landen die op dit moment zo lijden. Bid voor overheden, hulporganisaties en vrijwilligers. Bid dat zij de meest kwetsbare mensen kunnen helpen.

Aanpassing in Dorcas-activiteiten door pandemie

Eenzaamheid, verlies van inkomsten, geen school, spanningen thuis, niet genoeg eten en de constante dreiging om ziek te worden. Dit zijn nog maar een paar gevolgen van de coronacrisis waar de ouderen en kinderen in onze sponsorprojecten mee te maken hebben. Ondanks alle beperkingen hebben we ons de afgelopen tijd volop ingezet voor ‘onze’ granny’s en kinderen, zodat ze weten en voelen dat ze er niet alleen voor staan.

‘De pandemie is een moeilijke tijd voor onze ouderen. Ons doel is om er voor hen te zijn en ze te laten weten dat we ze niet vergeten. We bellen vaak met de granny’s, om even een praatje te maken en om te kijken of ze hulp nodig hebben. Verder zorgen we bijvoorbeeld ook voor praktische hulp door voedsel, zeep en mondmaskers uit te delen en door voorlichting te geven over corona’, vertelt een lokale medewerker uit Moldavië.

Tablets uitdelen

Het onderlinge contact werd en wordt door de granny’s erg gemist. Veel ouderen hebben weinig of zelfs geen familie om zich heen en zijn voor hun sociale contacten afhankelijk van de bijeenkomsten met de andere granny’s. Met behulp van de moderne technologie proberen Dorcas-medewerkers de ouderen onderling toch contact te laten houden. Zo hebben we in Oekraïne tablets en in Roemenië telefoons uitgedeeld. Hierdoor zijn de granny’s toch in staat om online kerkdiensten te volgen en met elkaar in contact te blijven.

Spanningen in gezinnen

Voor de gesponsorde kinderen vielen alle activiteiten ook in één keer stil na de uitbraak van het coronavirus in het voorjaar van 2020. De kinderen kwamen thuis te zitten, een plek waar soms veel spanningen zijn door bijvoorbeeld het plotselinge verlies van werk. In Egypte helpen we ouders met het ontwikkelen van activiteiten waarmee ze toch geld voor hun gezin kunnen verdienen. Verder delen we etenswaren, hygiënemiddelen en speel- en lesmaterialen uit aan de gezinnen.

Sommige activiteiten voor gesponsorde kinderen zijn verplaatst naar online bijeenkomsten. Dit was helaas niet overal mogelijk vanwege het gebrek aan internet. Inmiddels kunnen de kinderen op enkele plaatsen weer in kleine groepen samen komen. In Moldavië komen de kinderen weer bij elkaar voor de naschoolse activiteiten, zoals huiswerkbegeleiding, trainingen, bijbellessen en creatieve activiteiten.

Angstige gevoelens

De pandemie heeft ook gevolgen voor het mentale welzijn van kinderen. Door spanningen thuis, onzekerheid over gezondheid en de toekomst en het wegvallen van alle activiteiten ontwikkelen zij soms angstige gevoelens. Dorcas-medewerkers hebben ouders daarom geholpen met de begeleiding van de kinderen en ze geleerd hoe ze met angst kunnen omgaan in tijden van crisis.

Kortom, de situatie in veel landen nog behoorlijk zorgwekkend. Onze hulp is en blijft hard nodig. Doet u mee? Geef nu!

Al weken gaat het in India de verkeerde kant op met het aantal coronabesmettingen. Er is geen plek meer in de ziekenhuizen, zuurstof is niet aan te slepen, en crematoria draaien overuren. ‘De gezondheidszorg is volledig ingestort’, zegt Robert Kumar, medewerker van de lokale partnerorganisatie van Tearfund in het noorden van India.

• Geef nu!

In een interview met het ND vertelt Kumar over de situatie in de ziekenhuizen. ‘Er zijn bijna geen bedden met zuurstof meer beschikbaar. Wie geen plek kan bemachtigen, wacht op de stoep of in de auto, in de hoop dat er een bed vrij komt. Maar veel mensen sterven voordat ze hulp hebben gekregen.’

Het virus verspreidt zich tijdens deze tweede coronagolf sneller dan vorig jaar, toen de pandemie net was uitgebroken. Dagelijks komen er meer dan 300.000 besmettingen bij, met als piek ruim 414.000 besmettingen op 6 mei. Inmiddels zijn er meer dan 250.000 mensen overleden. Bijna 35 procent van alle besmettingen vindt op dit moment plaats bij jongeren onder de 25 jaar en ook zij belanden in het ziekenhuis, als daar plek is tenminste. De stijging van het aantal besmettingen in India lijkt het gevolg van een gebrek aan veiligheidsprotocollen, een mutatie van het virus en een drukbezocht hindoefestival afgelopen april.

‘De situatie wordt steeds slechter’, vertelt Kumar. Hij vreest dat er ook in het ziekenhuis waar hij directeur is van de ontwikkelingsprojecten op een gegeven moment geen zuurstof meer beschikbaar zal zijn. Dagelijks moet het ziekenhuis meerdere patiënten weigeren. Kumar: ‘We kunnen helaas niet verder opschalen omdat er in het hele land een gebrek is aan medicinale zuurstof.’ Hij vertelt dat er zelfs ziekenhuizen zijn die zuurstof dat in de staalindustrie is geproduceerd inzetten. ‘Het blijft te weinig. Mensen in de zorg en beleidsmakers werken keihard, maar de druk is en blijft gigantisch hoog.’

Frustratie bij familieleden

Ook lokale lockdowns zorgen voor grote problemen. ‘De levering van apparatuur en andere benodigdheden, zoals medicijnen, kunnen hierdoor vertraging oplopen. Er is daarnaast een gebrek aan beschermingsmaterialen voor het personeel en we hebben extra mankracht nodig.’ Hoewel het ziekenhuis in Noord-India helemaal niet was ingericht als coronaziekenhuis, liggen er inmiddels 40 mensen aan de zuurstof en zijn 10 IC-bedden bezet door coronapatiënten.

Het ziekenhuis is wel gewend om de best mogelijke zorg te verlenen met beperkte middelen, maar de huidige situatie gaat hun vermogen te boven. De besmettingen op het platteland lopen snel op, net als in de grote steden. De toestand is erg zorgelijk en roept veel frustratie op. Daarom is ook extra beveiliging hard nodig. Soms reageren boze familieleden van zieke of overleden patiënten hun onbegrip af op artsen. ‘Dat komt hier regelmatig voor.’

Impact op de meest kwetsbare mensen

‘Rampen treffen de meest kwetsbare mensen altijd het hardst’, vertelt Matthijs van Pijkeren, programmamedewerker bij Tearfund. ‘Als je geen financiële, mentale of sociale buffer hebt, ben je extra kwetsbaar. Dat zie je ook nu weer, nu veel te laat nieuwe strenge lockdowns zijn ingevoerd in de hardst getroffen gebieden. Een jaar geleden beleefde India een enorme volksverhuizing toen miljoenen mensen de grote steden uit trokken omdat hun inkomen van de ene op de andere dag stopte.’

Kumar ziet dat op dit moment wederom gebeuren in zijn land. ‘Nu zijn opnieuw veel arbeidsmigranten bang geworden: veel van hen zijn weer snel de stad uit getrokken en naar hun dorpen teruggekeerd. Ik vrees dat dit ook heeft gezorgd voor een stijging van het aantal besmettingen, en dat mensen nu weer problemen krijgen in het voorzien van hun levensonderhoud. Voedselhulp zal dringend nodig worden.’

• De wereld snakt naar adem. Geef nu!

Christelijk Noodhulpcluster start campagne 

Het Christelijk Noodhulpcluster (Dorcas, EO Metterdaad, Red een Kind, Tearfund, Woord en Daad en ZOA) start vandaag een campagne om extra noodhulp te bieden in landen die ernstig lijden onder de coronapandemie. Het samenwerkingsverband roept op om solidair te zijn met de kwetsbaarste mensen wereldwijd. 

Met name in India en Nepal is de situatie de afgelopen tijd enorm verslechterd. Zeer veel besmettingen, grote druk op de gezondheidszorg, tekort aan alles: van ziekenhuisbedden tot zelfs plek in de crematoria. De situatie is mensonterend. Mensen zijn wanhopig. 

Smeken om extra hulp
Het Christelijk Noodhulpcluster vraagt aandacht voor landen waar het juist steeds erger wordt. ‘Onze collega’s in India smeken ons om extra hulp’, vertelt Anki van Bruggen, woordvoerder namens het Christelijk Noodhulpcluster. ‘Vrijwel iedereen verliest daar dierbaren doordat er te weinig medische hulp is. Hele gezinnen zitten zonder eten in lockdown en worden steeds kwetsbaarder. Ze vragen ons: blijf alsjeblieft bidden voor India en help ons!’ 

Strijd tegen corona
De hulporganisaties zijn er voor de meest kwetsbaren in India, en ook in andere landen waar zij werken. Dit doen zij onder andere door deze activiteiten:

• Voorlichting over hoe je jezelf tegen corona beschermt.
• Bescherming door schoon water, mondkapjes en quarantainecentra.
• Directe hulp zoals eten, medische en psychosociale hulp en zuurstoftanks. 

De campagne is een oproep om solidair te zijn en te geven voor de gezamenlijke strijd tegen corona. 

Lees meer over de gevolgen van de coronacrisis:

• Corona leidt tot exponentiële groei van extreme armoede
• Afrika lijdt onder het coronavirus
• Coronacrisis raakt gesponsorde granny’s en kinderen

Dorcas werkt in Oost-Europa, Oost-Afrika en het Midden-Oosten binnen onze bestaande projecten aan het voorkomen en bestrijden van corona. Bovendien komen we samen met onze partners van het Christelijk Noodhulpcluster in actie voor landen in crisis, waaronder India en Nepal.

> Geef ook voor noodhulp! Klik hier!

Wie helpen we en hoe helpen we?

We richten ons met name op de mensen die al deelnemen in onze projecten. Het gaat om meer dan een miljoen mensen in 14 verschillende landen. Hiermee voorkomen en verkleinen we een negatieve impact op onze projecten, die natuurlijk ook lijden onder de coronapandemie.

Hoe doen we dat? Als we een kleine financiële bijdrage geven aan onze deelnemers, kunnen zij bijvoorbeeld het wegvallen van hun inkomen compenseren. Noodhulpcoördinator Annet Lukkien: ‘We kunnen hier écht mensenlevens mee redden!’

1. Voorlichting

In veel landen waar we werken, vertrouwen mensen de overheid niet en zijn er geruchten en misverstanden over corona. Het is daarom van belang goede voorlichting te geven over wat corona is, waarom het gevaarlijk is, hoe je het kunt krijgen en hoe je besmetting kunt voorkomen. Denk hierbij aan trainingen en voorlichtingscampagnes rondom preventie, vaccinaties en testen.

2. Preventie

Alle mensen moeten de mogelijkheid hebben om zichzelf te beschermen tegen een coronabesmetting. Niet iedereen heeft bijvoorbeeld mondkapjes of handzeep. Die delen we uit. Als er geen handwasfaciliteiten zijn, zorgen we dat die er komen.

3. Steun

De overheidsmaatregelen hebben in veel landen de grootste impact op de meest kwetsbare mensen. Daarom kijken we naar hun behoeften. We zorgen voor:

• Voedsel of cashgeld voor mensen met honger.
• Psychosociale hulp voor mensen die kampen met trauma’s, eenzaamheid of angsten.
• Financiële steun voor de deelnemers in onze projecten die hun inkomen zien opdrogen door lockdowns, gesloten grenzen of economische recessies.

Christelijk Noodhulpcluster

Samen met de andere leden van het Christelijk Noodhulpcluster is Dorcas deze week een noodhulpactie gestart voor verschillende landen waar de situatie flink uit de hand loopt, waaronder India en Nepal. Wil je weten wat hier aan de hand is? Luister dan bijvoorbeeld naar deze aangrijpende podcastaflevering van de NRC, waarin India-correspondent Eva Oude Elferink vertelt over de situatie in India.

Lange tijd bleef het in Afrikaanse landen rustig wat betreft corona. De lage besmettingsgraad werd verklaard door het klimaat, de jonge bevolking, meer resistentie tegen infectieziekten en het feit dat de mensen veel buiten leven. Toch wordt het continent inmiddels flink geplaagd door het virus en de gevolgen ervan. Verschillende Afrikaanse landen hebben fikse coronagolven achter de rug. Volgens John Nkengasong, directeur van het Africa Centre for Disease Control and Prevention, is er zelfs een groot risico dat Afrikaanse landen binnenkort net zo in paniek zullen zijn als India op dit moment is. In dit artikel lees je over de situatie van enkele landen waar Dorcas werkt. 

• Geef nu!

Tanzania 

John Magufuli, die tot maart 2021 de president van Tanzania was, heeft een jaar lang volgehouden dat het coronavirus niet gevaarlijk is en dat zijn land coronavrij zou zijn. Hij verbood artsen zelfs het woord ‘corona’ te gebruiken! In Tanzania is lange tijd niet getest. Hierdoor zijn er geen betrouwbare gegevens over het aantal besmettingen. Ook vond de president vaccins overbodig. Magufuli’s opvolger, Samia Suluhu, belooft het anders aan te pakken. Maar het risico dat de situatie in Tanzania inmiddels behoorlijk uit de hand is gelopen, is groot. Dit is wat we tot nu toe weten:  

• Begrafenisondernemers hebben het abnormaal druk.  
• De groei van de Tanzaniaanse economie is gedaald van 5,3 procent naar 3,5 procent.  
• Veel kleine bedrijven zijn failliet gegaan of dreigen failliet te gaan. 
• Als één land besluit om de bevolking niet te vaccineren, brengt dat veel risico’s voor de rest van de wereld met zich mee. Bijvoorbeeld omdat het virus de kans krijgt om te muteren, waardoor het nog maar de vraag is of onze vaccins voldoende bescherming blijven bieden. 

Ethiopië 

In Ethiopië was er in april 2021 een golf met meer dan 2.000 nieuwe besmettingen per dag. In Addis Abeba dragen de mensen mondmaskers en gebruiken desinfectiemiddel voor hun handen. Maar hoe verder weg van de hoofdstad, hoe minder mensen zich nog iets aantrekken van dit soort preventiemaatregelen. Onze lokale collega’s geven aan dat ze bang zijn dat de situatie in Ethiopië zeker zal verslechteren, gezien de onverschillige manier waarop er volgens hen nu mee omgegaan wordt:  

• Er is geen draagvlak voor ‘social distancing’. Vrijwel niemand houdt 1,5 meter afstand.  
• De overheid handhaaft niet. 
• Er wordt weinig getest. 
• Er is lang niet voldoende capaciteit om alle zieke mensen te behandelen. 
• Onder medisch personeel heerst weerstand en wantrouwen tegen het AstraZeneca-vaccin, dat nu beschikbaar is in Ethiopië.

Kenia 

Kenia heeft net een 3e coronagolf achter de rug. Een strenge lockdown is inmiddels voorbij, alleen de avondklok is nog geldig. Over de situatie in Kenia weten we dit: 

• Er gelden veel preventiemaatregelen, zoals thuisblijven en alleen samenkomen met een klein aantal mensen. Maar deze maatregelen worden niet goed nageleefd.  
• Kenia heeft ruim een miljoen AstraZeneca-vaccinaties gekregen, waarmee vooral ouderen en zorgverleners zijn gevaccineerd. Helaas heerst er onder de bevolking veel wantrouwen tegenover het vaccin, onder andere door geruchten en onjuiste informatie. 
• De voedselprijzen zijn de lucht in geschoten. Voedsel is op dit moment veel duurder dan gebruikelijk. Bijna 2 miljoen Kenianen hebben hierdoor moeite om voldoende eten te kopen. 

Wat doet Dorcas? 

Dat lees je in het artikel hieronder. Doe je mee? Doneer nu!

De coronapandemie heeft het terugdringen van extreme armoede teruggedraaid. Al decennialang nam het aantal extreme armen af met in totaal meer dan een miljard mensen. Door corona nam dit aantal vorig jaar voor het eerst weer toe. Het gaat om schrikbarende getallen: door corona kwamen er in 2020 tussen de 119 en 124 miljoen mensen in extreme armoede terecht. Om over de verwachtingen voor 2021 nog maar te zwijgen… 

‘De nieuwe armen’ 

Meer dan honderd miljoen mensen leven op dit moment in extreme armoede, terwijl hier geen sprake van zou zijn als er nooit een pandemie was geweest. Deze mensen worden ‘de nieuwe armen’ genoemd. Ongeveer de helft van de nieuwe armen woont in Zuid-Azië. Op dit moment luidt de noodklok voornamelijk in India en Nepal. 

Extreme armoede van 1992 tot en met 2020:

In actie voor India en Nepal 

Samen met de andere leden van het Christelijk Noodhulpcluster komt Dorcas in actie. In het bijzonder voor de landen die in een crisissituatie verkeren, zoals India en Nepal. Daarnaast blijven we oog houden voor de landen in Oost-Europa, Oost-Afrika en het Midden-Oosten, waaraan we ons voor de lange termijn hebben verbonden. Ook deze landen hebben namelijk veel klappen gekregen door de coronacrisis. 

Geef nu!

Christelijk Noodhulpcluster: samen staan we sterker! 

Het Christelijk Noodhulpcluster is een samenwerkingsverband tussen Dorcas, EO Metterdaad, Red een Kind, Tearfund, Woord en Daad en ZOA. We bundelen onze krachten, zodat we elkaar in noodsituaties kunnen versterken, aanvullen en samen werken aan dezelfde missie: hoop bieden aan mensen in nood. 

De 51-jarige Peter uit Zuid-Soedan is een van de deelnemers van het coronapreventieproject in zijn woonplaats Agok.

Familie

Peter is getrouwd, vader van 11 kinderen en inmiddels ook opa van meerdere kleinkinderen. Zijn hele leven lang staat hij al voor de uitdaging om zijn familie van voldoende eten te voorzien. In het voorjaar van 2020 komt daar ineens een nieuwe crisis bij: de uitbraak van het coronavirus. Naarmate de tijd vordert raken steeds meer mensen besmet en soms overlijdt er zelfs iemand aan het virus.

Noodhulp

Dorcas biedt noodhulp op verschillende plekken in Zuid-Soedan, waaronder de woonplaats van Peter. Daar hoort tegenwoordig ook een coronapreventie bij. Het project richt zich op het voorkomen van de verspreiding van het coronavirus. Peter is een van de mensen die geselecteerd is.

Voorlichting

Naast het uitdelen van hygiënematerialen is voorlichting een belangrijk onderdeel van het project. Peter leert hoe je de verspreiding zo veel mogelijk kunt tegengaan door persoonlijke hygiëne, het gebruik van mondmaskers, in isolatie gaan bij symptomen en voldoende afstand houden.

Peter: ‘Ik voel me nu beter in staat om mezelf en mijn familie te beschermen. Het is belangrijk dat we ons aan alle richtlijnen houden. Met de kennis en de materialen die ik heb gekregen zie ik er op toe dat mijn hele familie dat ook daadwerkelijk doet.’

• Steun ons bij het beschermen van kwetsbare mensen. Doe een donatie.